De nieuwe lente doet
Tranen breken in je ogen
Langzaam verwarm je
Aan de frisse vroege zon
Die zelden zo mooi opkwam
En al je verborgen verdriet
Smelt uit je vandaan
Je tekent statig af tegen
De lichtblauwe lucht
Je silhouet omvangen
Met verzilverde contouren
Van de sterrezucht in je rug
Je knippert en ik ben sprakeloos